Meme Kanseri Risk Hesaplama Aracı (Gail Modeli)

Hesaplama aracına atlamak için tıklayın.

Meme kanserinin klinik değerlendirmesinde ve geleceğe yönelik risk analizinde dünya genelinde kabul görmüş başlıca üç yöntem bulunmaktadır. Bunlar: Gail Modeli (BCRAT), Tyrer-Cuzick Methodu, BOADICEA ve BCSC yöntemleridir.

Bunlardan Tyrer-Cuzick, BOADICEA ve BCSC yöntemleri detaylı genetik haritalama, ileri laboratuvar testleri ve spesifik uzmanlık gerektiren karmaşık formüllerdir. Sitemizdeki risk hesaplama aracı ise ilk defa 1989 yılında Amerikan Ulusal Kanser Enstitüsü’nde (NCI) Dr. Mitchell Gail ve meslektaşları tarafından geliştirilen Gail Modelini (BCRAT) esas almaktadır.

Gail Modeli, 1989 yılından beri periyodik olarak güncellenmiştir ve NCI’nin Sürveyans, Epidemiyoloji ve Nihai Sonuçlar (SEER) programı kapsamında 280.000’den fazla kadının verisini içeren devasa bir biyo-istatistik çalışmasına dayanmaktadır.

Gail Modeli Nasıl Çalışır

Gail Modeli 35 yaş ve üzerindeki kadınların kullanımı için tasarlanmıştır ve 7 soruda kişinin önümüzdeki beş yıl içinde ve yaşamı boyunca (90 yaşına kadar) meme kanserine yakalanma olasılığını hesaplamaktadır.

NCI, 5 yıllık riski %1.67 ve üzerinde olan kadınların ortalamanın üzerinde risk grubunda olduğunu kabul eder ve bu kişilerin daha sıkı bir meme takibine tabii olmasını önerir.

Gail Modeli Kimler İçin Uygun Değildir?

Bu test genel bir tarama ve risk öngörüsü aracıdır. Aşağıdaki durumlara sahip kişilerin risk hesaplaması için tasarlanmamıştır:

• BRCA1 veya BRCA2 gen mutasyonu taşıyanlar,

• Daha önceden meme kanseri, Duktal Karsinoma İn Situ (DCIS) veya Lobüler Karsinoma İn Situ (LCIS) tanısı almış olanlar.